Codziennie przed wschodem słońca, w adwentowe poranki, nasza świątynia wypełnia się ludźmi i światłem lampionów. Choć wszyscy jeszcze zaspani, gromadzimy się, aby nie przespać i nie przegapić Przyjścia Tego, w którego wierzymy. Szczególne miejsce mają dzieci – z lampionami w dłoniach i radością oczach.
W tym roku dzieci przeżywają Adwent, budując w domach własną szopkę betlejemską. Każdego dnia poznają nowego bohatera, który pojawia się w stajence: był osiołek Filip, który ciągle narzekał; owieczka Magda, bojąca się oddać swoją wełnę; pastuszek Maciej oraz owieczka Kropka, która się zgubiła. Dzięki tym historio dzieci nie tylko słuchają opowieści ale wchodzą w nią całym sercem i uczą się, jak przygotować się na narodziny Jezusa.
Za każdy dobry uczynek dzieci odkładają jedno ziarenko pszenicy. Pod koniec Adwentu wszystkie ziarna zostaną zmielone a z uzyskanej mąki upieczona zostanie hostia, na której będziemy sprawować Pasterkę. Zostanie ona konsekrowana w czasie tej wyjątkowej liturgii – jako chleb, owoc ziemi i pracy rąk ludzkich ale także owoc małych, codziennych uczynków dzieci wypełnionych dobrocią.
Adwent dobiega końca, zostało już tak niewiele czasu. Nie przegapmy tych poranków łaski, ciszy i światła, które prowadzą nas prosto do Betlejem. Jeszcze zdążymy wstać przed świtem i razem przygotować na Jego przyjście.