Święty Walenty, którego postać otoczona jest licznymi legendami, stał się globalnym symbolem romantycznej miłości, a 14 lutego jest dniem, w którym celebrujemy to uczucie w sposób wyjątkowy. Tego dnia świat staje się różowy. Sklepy uginają się od czekoladek w kształcie serc a media społecznościowe wzorów walentynkowych kartek z wyznaniem „Kocham Cię”. Nie czekaj, aż ktoś wręczy Ci papierowe serce. Spójrz w lustro i zobacz kogoś, kto został wymarzony i ukochany przez Najwyższego. Kogoś do kogo Bóg od lat pisze ten sam list. Gdyby Bóg miał wysłać każdemu z nas walentynkową kartkę zapewne byłby to fragment z 1. Listu do Koryntian św. Pawła
„Miłość jest cierpliwa, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma.” (1 Kor 13, 4-7)
To najpiękniejszy znany Hymn do miłości, z którego płynie radosne przesłanie, że każdy z nas jest dla Pana Boga kimś wyjątkowym. Być „Walentynką Pana Boga” to bycie celem miłości, która nigdy nie ustaje. To miłość „ na sposób Pawłowy”.
Podczas gdy ziemska miłość często bywa zazdrosna i szuka poklasku, ta Boża jest cicha. Nie musi nic udowadniać na Instagramie. Ona po prostu „wszystko znosi” i „wszystko przetrzyma” – nawet Twoje odrzucenie. Choć czasem upadasz setny raz w tym samym miejscu, On nie traci do Ciebie zapału. Czeka, aż znów podasz Mu rękę . „Nie szuka poklasku” – to miłość cicha i obecna w codzienności. On nie „unosi się gniewem”, gdy o Nim zapominasz w pogoni za codziennością. Jego miłość „nie szuka swego” – On nie kocha Cię za to, co robisz, ani za to, jak wyglądasz. Kocha Cię, bo jesteś. On „nie pamięta złego”. Bóg nie prowadzi czarnej listy Twoich błędów. W Jego oczach Twoja przeszłość jest zamkniętym rozdziałem, a liczy się tylko to, że jesteś Jego dzieckiem tu i teraz. Jego miłość to wieczny przycisk reset. To zaproszenie, by zacząć od nowa, bez ciężaru wczorajszych błędów.
Być Walentynką Boga to żyć ze świadomością, że nie musisz o nic walczyć ani niczego udowadniać. Nie musisz „szukać poklasku” ani „unosić się pychą”, by zostać zauważonym. Jesteś kochany miłością, która jest łaskawa, cicha i nieskończenie dobra.
Jesteś kochany miłością, która nie stawia warunków. Miłością, która wierzy w Ciebie bardziej niż Ty sam. Walentynka Boga to ktoś, kto przychodzi do Niego z całym swoim bałaganem, błędami i słabościami.
Zostanie „Walentynką Pana Boga” to nie tyle kwestia zapisania się na listę ale otwarcie serca na relację, która już czeka.
Każda miłość wymaga czasu sam na sam. Trudno usłyszeć kogoś w hałasie powiadomień i codziennego biegu. Może warto znaleźć 5 minut dziennie na „święte nicnierobienie” : wyłączyć telefon, usiąść wygodnie i po prostu pobyć w obecności Boga, nie prosząc o nic, a jedynie dziękując za to, że jest.
Pan Bóg swój „list walentynkowy” do Ciebie już wysłał – teraz ruch należy do Ciebie.