Wielki Tydzień.

W minioną niedzielę (29 marca) rozpoczęliśmy Wielki Tydzień. Tradycyjnie w Niedzielę Palmową świętowaliśmy wjazd Jezusa do Jerozolimy jako radosny wstęp do wydarzeń, które nabiorą dramatycznego charakteru w kolejnych dniach.

Wielki Poniedziałek, Wtorek będą czasem wyciszenia i przygotowania serc na wydarzenia Paschalne.

W Wielką Środę będziemy wspominać zdradę Judasza (Mt 26, 14-25), który udał się do arcykapłanów i zapytał: „Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam?”. To wtedy ustalono cenę zdrady na trzydzieści srebrników. To moment, by spojrzeć w głąb siebie, uznać własne słabości i towarzyszyć Chrystusowi w Jego narastającym osamotnieniu.

Wielki Czwartek rozpoczyna czas Triduum Paschalnego. Tego dnia rano w kościele katedralnym odprawiona zostanie Msza Krzyżma. To właśnie podczas tej liturgii biskup pobłogosławi oleje, które przez cały kolejny rok będą służyć do sprawowania sakramentów we wszystkich parafiach diecezji. Olej Krzyżma (Sacrum Chrisma) to mieszanka oliwy i balsamów, używana przy chrzcie, bierzmowaniu, w sakramencie namaszczenia chorych, święceniach kapłańskich oraz konsekracji kościołów i ołtarzy. Wieczorem w naszej parafii- Msza Wieczerzy Pańskiej, podczas której będziemy uroczyście obchodzić pamiątkę ustanowienia sakramentów Eucharystii i Kapłaństwa.

Wielki Piątek to dzień zadumy nad tajemnicą Męki i Śmierci Chrystusa, w którym Kościół nie sprawuje Eucharystii, lecz adoruje Krzyż jako znak zwycięstwa nad grzechem. To czas wyciszenia i postu, kierujący nasze serca ku nieskończonej miłości Boga, który oddał swoje życie dla zbawienia każdego człowieka.

Wielka Sobota to cisza rodząca nadzieję, adoracja przy Grobie Pańskim i czas modlitewnego wyczekiwania podczas rozważania tajemnicy zstąpienia Jezusa do otchłani.

Tradycyjnie radosnym akcentem tego dnia jest błogosławieństwo pokarmów na wielkanocny stół. To piękny zwyczaj, który przypomina nam, że Boża obecność przenika naszą codzienność i wspólne, rodzinne posiłki.

Jednak prawdziwy przełom następuje po zmroku. Gdy zapadnie noc, celebrować będziemy Wigilię Paschalną. Chociaż kalendarzowo to wciąż sobota, liturgicznie jest to już radosny początek Niedzieli Zmartwychwstania. To właśnie wtedy, poprzez symbolikę ognia, wody i światła paschału, ogłosimy światu, że mrok został pokonany, a życie odniosło ostateczne zwycięstwo. Ten dzień zakończymy wspólna Procesją Rezurekcyjną, która właśnie o tej porze najlepiej oddaje dynamikę Zmartwychwstania.

Kiedy wreszcie wybije poranek Niedzieli Wielkanocnej, świat wypełni się zupełnie innym światłem. To nie jest po prostu kolejna niedziela w kalendarzu liturgicznym – to najjaśniejszy punkt całego roku, moment, w którym życie rzuca wyzwanie śmierci i odnosi nad nią ostateczny triumf.

Po dniach wyciszenia, surowego postu i pełnego napięcia oczekiwania, stajemy przed pustym grobem kontemplując słowa Ewangelii wg. św. Mateusza „Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powiedział” (Mt 28,6) z którego bije orędzie czystej nadziei. Ta nowina zmienia wszystko.

Serdecznie zapraszamy do wspólnego kroczenia drogą Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa.

Niech Wielki Tydzień będzie dla nas wszystkich czasem głębokiej modlitwy i odnowienia wiary w sercach.